Παρασκευή, Δεκεμβρίου 15, 2006

Ματαιοδοξία Πλέηλιστ #01

Και η ματαιοδοξία έχει τα όριά της, όχι όμως η δική μας !!!!!!.... Παρ'ό,τι γνωρίζουμε πως υπάρχουν και σημαντικότερα πράγματα από τους Night On Earth, πόσο μάλλον από την-κουβέντα-γύρω-από-τους-Night On Earth, εμείς το παρακάμπτουμε και αποφασίζουμε να αφιερώσουμε χρόνο για να "ανεβάσουμε" τις κριτικές και τις παρουσιάσεις που έχουν γίνει για το CDακι μας τον τελευταίο καιρό από διάφορες μεριές (του Τύπου). Για λόγους αισθητικής και μόνο, δημοσιεύουμε εδώ ότι υπάρχει με link, ενώ τα υπόλοιπα άρθρα/reviews θα εμφανίζονται στην πλήρη τους μορφή ως comments σε αυτό το post.

Αρχή με την παρουσίαση που έκανε στις 24/10/06 στην Ελευθεροτυπία ο Δημήτρης Αναστασόπουλος, την οποία μπορείτε να διαβάσετε αν κάνετε κλικ εδώ κι εδώ. Στο soundmag.gr, ο Μιχάλης Κουρής έκανε μια πολύ όμορφη (και συγκινητική για μας) παρουσίαση του CD, την οποία θα βρείτε κάνοντας κλικ εδώ.
Στα comments, δημοσιεύουμε τη σύντομη πλην όμορφη και περιεκτική κριτική αναφορά του Γιώργου Χριστοδουλόπουλου στο Έψιλον στις 3/12/06, το κείμενο της Βάσιας Μπακογιάννη στο τελευταίο τεύχος του Καλειδοσκοπίου.

Και πιστοί στο πνεύμα αυτού του post (ήτοι "δικό μας είναι το blog, ό,τι θέλουμε γράφουμε"), βάζουμε εδώ το link του Jeff Smith, γνωστού κομίστα (όπως τελοσπάντων αποκαλούνται στα ελληνικά όσοι κάνουν comics) και δημιουργού του Bone, ο οποίος στη συνέντευξη που έδωσε στο Ποπ & Ροκ αναφέρει ως μια από τις ευχάριστες αναμνήσεις της τελευταίας του επίσκεψης στην Ελλάδα (φετινό Φεστιβάλ Βαβέλ) το live των Night On Earth, των οποίων "ο ψυχεδελικός ήχος με γύρισε πίσω στις κολεγιακές μου μέρες". Τι να πει κανείς...

4 σχόλια:

nightonearth είπε...

ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΝ TOM WAITS (αμφιλεγόμενος καταχρηστικός δικός μας τίτλος, καθ'ότι παραδίπλα παρουσιαζόταν ο τελευταίος τριπλός δίσκος του Παμμέγιστου):

"Δεν είναι το σάουντρακ του Γουέιτς για την ομώνυμη ταινία του Τζάρμους. Οι Έλληνες Night on Earth είναι ταινία οι ίδιοι. Κινηματογραφικοί, ουσιώδεις, έξω από τρίλεπτες συμβάσεις και με εκλεκτές επιρροές, από τον Χρήστου ως τον Μπάρι Άνταμσον. Παραγωγή από το Μικρό Μουσικό Θέατρο (www.ektopia.gr), που στις 7, 8 και 9/12 διοργανώνει το ετήσιο οπτικοακουστικό "2.13 φεστιβάλ" του".
Γιώργος Χριστοδουλόπουλος, Έψιλον, 3/12/06

nightonearth είπε...

ΔΙΠΛΑ ΣΤΟΥΣ ISIS (και τον Syd Barrett!).

"Ύστερα από μια σειρά εμφανίσεων, όπου αποκάλυψαν το προσωπικό στίγμα και τη δυναμική τους, έφτασε επιτέλους στα χέρια μας και το πρώτο, διπλό μάλιστα, album τους. Η jazz-electronica των Night On Earth είναι σκοτεινή και μελαγχολική, βαθιά επηρεασμένη από το trip-hop των Portishead, τα ηχητικά τους τοπία γκρίζα και μουντά αλλά ταυτόχρονα μπλεγμένα μ'έναν αέρα νουάρ, μυστήριο και ξεθωριασμένο ρομαντισμό. Η φωνή της frontwoman εύθραυστη, αλλά γεμάτη δύναμη κι εκφραστικότητα, θυμίζει Beth Gibbons αλλά και Tori Amos, ενώ το πιάνο με τη λιτότητά του, αποτελεί το νήμα, γύρω απ'το οποίο ξετυλίγονται οι ιστορίες των τραγουδιών. Το πρώτο cd (Stage) ανοίγει με το 'Hotel', ιδανικό soundtrack νυχτερινών περιπάτων και μοναχικών περιπλανήσεων σε σκοτεινούς διαδρόμους και εγκαταλελειμμένα δωμάτια. Ο πόνος της απώλειας, η νοσταλγία, η παραίτηση και η φθορά που τη ακολουθεί καραδοκούν σε κάθε γωνία. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει μια διαφορετική version του 'Libertango' (Tango de la lluvia). Το δεύτερο cd (Radio) περιέχει ορχηστρικές συνθέσεις, με εξαίρεση το επίσης πολύ καλό 'Latitudinarian'. Με άλλα λόγια, το project των N.O.E. τους βάζει στο χάρτη της αγγλόφωνης αθηναϊκής μουσικής σκηνής δημιουργώντας πολλές μελλοντικές προσδοκίες".
Βάσια Μπακογιάννη, Καλειδοσκόπιο #25 (Ιούλιος-Αύγουστος-Σεπτέμβριος)

Zina είπε...

ΛΑΤΡΕΥΩ Jeff Smith!!!
Έχει δίκιο για την ευχάριστη ανάμνηση της συναυλίας σας στο φεστιβάλ. Ηταν για όλους μας μια εκπληξη το άκουσμα σας.

Μια fan... είπε...

Κάπως έτυχε να βρεθώ στο κέντρο της Αθήνας, σε κάποιο Metropolis, και κάπως έτυχε εκείνη τη στιγμή κάποιος απο τους υπαλλήλους να διαλέξει να βάλει ένα δικό σας κομμάτι.

Δέκα λεπτά αργότερα αγόρασα το cd σας.

Μπράβο, μπράβο, μπράβο, χίλια μπράβο. Καιρό είχε να με συγκλονίσει κάτι τόσο έντονα.

 
 
 
 
Edited by © bananiotis